زبانشناسی و زبانLinguistics and Language

 ? What is stuttering

لکنت زبان چیست؟

Stuttering is a communication disorder that affects the fluency of speech

لکنت زبان یک اختلال زبانی است که روانی گفتار را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

It begins during childhood and, in some cases, persists throughout the life

span

لکنت زبان در دوران کودکی شروع می‌شود و در برخی موارد، در تمام مدت عمر ادامه می‌یابد.

The disorder is characterized by disruptions in the production of

speech sounds

ویژگی این اختلال، انقطاع و گسستگی در تولید صداهای گفتار است.

Stuttering is symptom, not a disease

لکنت زبان خود یک نشانه است، نه یک بیماری.

The development of stuttering commonly occurs before puberty

between two and five years of age

رشد و پدید آمدن لکنت زبان عموماً قبل از سن بلوغ رخ می‌دهد، بین سن دو تا پنج سالگی.

There is also acquired or neurogenic stuttering, which occurs after brain damage

همچنین نوعی لکنت زبان اکتسابی یا عصب شناختی وجود دارد که بعد از یک ضربه مغزی اتفاق می‌افتد.

The neurogenic stutterer may have had a stroke or head trauma before acquiring a stutter

فرد دارای لکنت زبان  ممکن است قبل از دچار شدن به لکنت زبان ، ضربه مغزی یا ترومای سر داشته باشد.

 Associated with this is the anxiety the sufferer feels, which tends to elevate the problem

در ارتباط با این موضوع، فرد دارای لکنت زبان احساس اضطراب می‌کند ، که منجر به تسریع و شدت این مشکل می‌شود.

Stuttering may be an inherited problem passed on from generation to generation

لکنت زبان ممکن است یک مشکل ارثی باشد که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.

The recovery rates for a PDS sufferer are about 80%, and the recovery rate is considerably more frequent in girls than in boys

میزان بهبود برای یک لکنت زبان 80 درصد است و این میزان در دختران بسیار بیشتر از پسران است.

It is not clear to what extent recovery depends on the efforts of the patient as opposed to the help of speech therapists, who use breathing techniques to help patients overcome the stuttering

مشخص نیست میزان بهبود تا چه اندازه‌ به تلاش‌های بیمار بستگی دارد و در مقابل آن، کمک گفتار درمان هاست

 که از تکنیک‌های تنفس برای کمک به بیمار برای غلبه بر لکنت زبان استفاده می‌کنند.

Also, there is no way of predicting whether an affected child will recover from the complaint or not

همچنین، هیچ راهی برای پیش بینی اینکه آیا یک کودک لکنت زبان از این مشکل بهبود خواهد یافت یا نه ، وجود ندارد.

There are many different theories about the origin of stuttering and its corresponding treatment

نظریه‌های مختلف زیادی درباره ریشه لکنت زبان و درمان آن وجود دارد.

Some regard it as a learned behavior resulting from an unhappy home life and the way a parent reacts towards a child's problems

برخی آن‌را به عنوان یک رفتار یادگرفته شده تلقی می‌کنند که از یک محیط ناراحت در خانه و نیز واکنشی که

 والدین نسبت به مشکلات بچه نشان می‌دهند، ناشی می‌شود.

The severity of the problem is clearly made worse by arousal, nervousness and embarrassment, although some brave stutterers have treated their own problem by putting themselves on the spot in front of a large audience

بدیهی است برانگیختگی ، عصبی شدن و و خجالت کشیدن،شدت و وخامت این مشکل را بدتر می کند، گرچه برخی

 از این افراد لکنت زبان که شجاع هستند مشکل خود را از طریق قرار گرفتن در جلوی یک جمعیت زیاد درمان نموده اند.

In some cases, at repeated readings of the same material, the frequency of stuttering tends to decline due to adaptation and consistency

در برخی موارد، در خوانش‌های مکرر یک موضوع مشخص، بسامد لکنت زبان بدلیل سازش و انطباق پایین می‌آید.

Recent scientific findings from brain scans have shown that stutterers have slight abnormalities in complex coordination tasks

یافته‌های علمی اخیر از اسکن مغز نشان داده‌اند که لکنت زبان‌ها ناهنجاریهای کوچک در وظایف هماهنگ سازی پیچیده مغزی دارند.

This suggests that the underlying problems are to be found around motor and associated premotor brain areas

این بدان معناست که مشکلات اصلی را باید در نواحی حرکتی مغز و  قسمت‌های پیش حرکتی اطراف آن جستجو کرد.

As brain scans become more and more sophisticated, it is hoped that more information will become available regarding language areas of the brain and the causes of stuttering

با پیشرفت گسترده اسکن های مغزی،  این امید است که اطلاعات بیشتری

در خصوص نواحی زبانی مغز و علل لکنت  زبان فراهم شود.